Steun ons en help Nederland vooruit

zondag 4 oktober 2020

Leden aan het woord: Eric Vis

In de rubriek ‘Leden aan het woord’ delen D66’ers uit Wageningen hun visie op de maatschappelijke ontwikkelingen. Deze week aan het woord: Eric Vis, docent scheikunde op de Pantarijn. Vanuit zijn rollen in het onderwijs, Sempre Sereno en het Wagenings NUTfonds belicht hij de uitdagingen en lichtpuntjes van deze tijd waarin veel onduidelijk is en we ons moeten aanpassen. Hoe beleeft een docent scheikunde deze crisis en hoe vergaat het een musicalvereniging? Hij sluit af met een wens voor de gemeente Wageningen.

“Ontwikkelingen gaan snel. Twee weken geleden zat ik verplicht thuis wegens een verkoudheid waarvan ik niet eens wist of het wel een verkoudheid was. Iets tussen niet verkouden en niet niet verkouden. Als docent scheikunde op Pantarijn stapte ik dus weer in de wereld die Teams heet. Maar ditmaal zaten de leerlingen gewoon op school. Ze kenden blijkbaar de geheime code van de beamer want ze hebben me gewoon op het scherm gezet en de camera van een eigen laptop achter in de klas neergezet zodat ik eigenlijk gewoon aanwezig was. Ik braaf mijn verhaaltje vertelt. Ze hebben zelfs nog gezongen voor mijn verjaardag.

Maar deze week was dat alweer achterhaald. Ik was weer op school maar in het lokaal naast mijn zaten twee WUR studenten netjes naast de beamer met daarop een geprojecteerde verkouden collega uit Utrecht. Hij gaf les, de leerlingen leken zowaar op te letten en de WUR studenten verveelden zich volgens mij kapot.

Maar al die ICT-oplossingen vergen weer veel van onze ondersteuners. Dat, en een keur van andere uitdagingen maakt dat de druk op de experimenten scheikunde hoog is. Er gaat wonderwel veel goed, vrijwel alles zelfs. Ik heb zelfs overwogen gewoon chronisch flexibel te worden in dit soort dingen omdat de acceptatie dat het allemaal fout zou kunnen gaan eigenlijk maakt dat het wel weer meevalt. Maar ik moet nu wel keuzes gaan maken over wat ik wel een niet klassikaal wil gaan doen.

Zo heeft iedere week een andere insteek.

Maar ook elders gaan de ontwikkelingen snel. De musicalvereniging moet zich razend snel aanpassen aan veranderende omstandigheden. We hadden al een 1,5 m regie besteld. Maar er blijken steeds wel heel veel mensen preventief afwezig en dat repeteert niet zo lekker. Alhoewel, het geeft wel weer wat meer ruimte. Ruimte die overigens moeilijk te vinden was. En moeten we onze bijgestelde ambities voor een toch wel hele mooie, sobere, eenvoudige voorstelling in januari nu nog verder gaan bijstellen? Ofwel, weer een ingelaste bestuursvergadering.

Gekker kan ook. Als bestuurslid van het Wagenings Nut van het Algemeen delen we feitelijk geld uit aan goede doelen. Maar mogen we niet meer bij mekaar komen om te beslissen hoe we dat geld verdelen. Dan maar zoomen maar dat doen we al hele dag. Het kan toch niet zo zijn dat we juist in deze tijd het geld niet gaan uitgeven?

Lichtpuntjes zijn er zeker ook. Onze straat is aan de glasvezel. Ter bevestiging van het feit dat we steeds afstandelijker en digitale worden. En mijn jongens zitten ongeduldig te wachten op een wereld met oneindige gamemogelijkheden. Je moet iets, als al die leuke evenementen niet doorgaan.

En geluk zit in kleine dingen. Ik zou rijden voor de voetbal van onze oudste. Blijk je dan als één van de weinige nog naar de wedstrijd te mogen komen. Mooie pot.

Wat dat met de gemeente Wageningen heeft te maken? Die maken waarschijnlijk hetzelfde mee. Keihard werken en toch steeds achter de feiten aanlopen. Steeds flexibeler moeten zijn. Nieuwe situaties moeten oplossen met moeilijke randvoorwaarden. Ik hoop dat iedereen in en van de gemeente ruimte zoekt voor creatieve oplossingen, elkaar ondersteund en weet dat het soms niet helemaal goed zal gaan en dat dat niet erg is.

Zou moeten zijn.”

– Eric Vis, oktober 2020

Lees hier meer artikelen in de rubriek ‘Leden aan het woord’